تبلیغات
مهربان و شجاع - اعتیاد به الکل
 
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : REZA deylami
آرشیو وبلاگ
نویسندگان
جستجو

آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
مهربان و شجاع
....




واحد سنجش نوشیدن الکل اس دی (standard drink) هست. یک بطری معمولی آب.جو (با حدود پنج درصد الکل) حدود یک تا یک و نیم اس دی می شه. یک بطری معمولی ش.راب (که معمولن ۱۲ تا ۱۷ درصد الکل داره) بین سه و نیم تا ‍پنج اس دی رو تشکیل می ده. برای نوشیدنیهای سنگین مثل و.دکا یا و.یسکی این رقم به سی تا چهل اس دی می رسه. روی م.شروبات استانداردی که به فروش می رسن اس دی اون نوشیدنی نوشته شده. تو ایران که خیلیها اتا.نول رو با آبمیوه یا نوشابه رقیق می کنن و می خورن، می شه حدس زد هرگیلاسش چند اس دی می شه!

واحد سنجش نوشیدن الکل اس دی (standard drink) هست. یک بطری معمولی آب.جو (با حدود پنج درصد الکل) حدود یک تا یک و نیم اس دی می شه. یک بطری معمولی ش.راب (که معمولن ۱۲ تا ۱۷ درصد الکل داره) بین سه و نیم تا ‍پنج اس دی رو تشکیل می ده. برای نوشیدنیهای سنگین مثل و.دکا یا و.یسکی این رقم به سی تا چهل اس دی می رسه. روی م.شروبات استانداردی که به فروش می رسن اس دی اون نوشیدنی نوشته شده. تو ایران که خیلیها اتا.نول رو با آبمیوه یا نوشابه رقیق می کنن و می خورن، می شه حدس زد هرگیلاسش چند اس دی می شه!

نوشیدن مجاز الکل برای آقایون ۲۱ اس دی درهفته و خانمها ۱۴ اس دی درهفته هست. (به علت خصایل فیوزیولوژیکی مثل کوچکتر بودن حجم کبد به طور متوسط و امثال اینها تاثیرپذیری خانمها از الکل بیشتره - اینجا تلویزیون مرتب برنامه داره با مضمون این که خانمهای عزیز! قرار نیست تو نوشیدن پوز آقایونو بزنین!) این میزان مجاز نباید یک جا مصرف بشه. درهر وعده نوشیدن آقایون بیشتر از ۶ اس دی و خانمها بیشتر از ۴ اس دی نباید باشه. یعنی این ۲۱ یا ۱۴ اس دی هفتگی رو باید به وعده های حداکثر ۶ یا ۴ تایی تقسیم کرد و به شدت توصیه می شه که یک روزهایی رو به طور کامل الکل مصرف نکرد. میزان الکل مجاز در خون برای رانندگی بین ۱ تا ۲ اس دی هست. بدن به طور متوسط یک ساعت زمان صرف می کنه تا به اندازه یک اس دی الکل رو هضم کنه. بنابراین فردی که ۶ اس دی مصرف کرده تا ۶ ساعت تحت تاثیر الکل خواهد بود. اگر عادت به مصرف داشته باشه و کبدش ضعیف باشه این زمان بیشتر هم می شه. بنابراین کسی که فرضن ۶ اس دی مصرف کرده دست کم تا شش ساعت نباید رانندگی کنه. 

تصور جامعه از یک معتاد به الکل - به اصطلاح الکلی - تصویر ثابتیه با نشونه هایی از قبیل: م.شروب خوردن صبح بلافاصله بعد از بیدار شدن، افراط در نوشیدن م.شروبات سنگین، حالت مستی دایمی، لرزش دست درصورت قطع مصرف... ولی این نشونه ها جامع نیست. نکته جالب برای من این بود که دکترنون به ما گفت از طریق تست روانشناسی می شه فهمید کسی الکلی هست یا نه درحالی که همچین چیزی نیست: از نظر علمی هر کسی که بیشتر از حد مجاز (همون ۲۱ یا ۱۴ اس دی درهفته و دست بالا ۶ یا ۴ اس دی درهروعده) الکل مصرف کنه، الکلی محسوب می شه حتا اگر هیچ کدوم از نشونه های ذکر شده رو نداشته باشه. همچنین اگر کسی درحد مجاز م.شروب بخوره ولی دست کم یک بار به خاطر همون نوشیدن براش مشکل پیش بیاد (مثلن رانندگی غیرمجاز، بدمستی، سرگیجه یا علایم مسمومیت...) این آدم هم الکلی محسوب می شه. بسیاری از افراد از این عنوان وحشت دارن درحالی که اونقدرها بار منفی نداره: الکلی یعنی کسی که باید درمصرف الکل بهش کمک بشه. برای کسی که یک بار تو مهمونی زیاده روی کرده و بعد پشت فرمون نشسته این کمک درحد جریمه نقدی پلیس هست. همین می تونه زنگ خطر رو به صدا دربیاره که نوشیدنش رو مسوولانه تر کنترل کنه. کمکهای دیگه از قبیل جلسات مشاوره فردی، مشاوره های گروهی یا کمکهای پزشکی می تونه باشه تا بستری شدن کوتاه یا بلند مدت در مراکز ترک الکل. نشونه هایی که ما به عنوان نشونه های آدم الکلی می شناسیم (و به همین دلیل خیلیهامون زیربار نمی ریم که واقعن تو کنترل نوشیدنمون مشکل داریم) مال وقتی هست که اوضاع به شدت وخیمه: درصد آسیب وارده به بدن زیاد و شانس بهبودی کمه. اگر اطلاعات کافی داشته باشیم با اولین علایم و هشدارها می تونیم به سادگی جلوی مشکل رو بگیریم بدون این که آسیب وارده غیرقابل جبران یا مستلزم صرف هزینه و زمان زیادی باشه.

در بسیاری از کشورهای غربی انجمنهای مبارزه با اعتیاد به الکل و مواد مخدر وجود دارن که معمولن به صورت رایگان خدماتشون رو ارایه می کنن. در این مراکز هم مددکارهای اجتماعی کار می کنن (برای کمک درباره تبعات و آسیبهای اجتماعی اعتیاد) و هم مشاورین متخصص اعتیاد (روانشناسهایی که اطلاعات پزشکی مربوط به اعتیاد رو هم دارن و به طور خاص دراین مورد مشاوره می دن). از نظر پزشکی دارویی برای ترک اعتیاد به الکل وجود نداره ولی ممکنه کمک پزشک لازم باشه. الکل در درجه اول دشمن کبد هست و اغلب افرادی که سابقه طولانی مدت و مقدار زیاد مصرف الکل دارن، دچار نارسایی کبدی هستن (یکی از عللی که باعث می شه شکمشون بزرگ بشه همینه). همچنین پزشک ممکنه در شرایط خاص برای فردی که تو ترک هست آرامبخش تجویز کنه چون بعضی وقتها افراد دچار تشنج می شن. به هرحال اگر مشاورین مرکز تشخیص بدن فرد به مراقبت پزشکی هم نیاز داره، به پزشک ارجاعش می دن. اما بیشتر پروسه ترک الکل روحی و روانی هست. این مراکز علاوه بر این، به اعضای خانواده و دوستان فرد الکلی هم خدمات می دن. من از اطلاع رسانی و مشاوره هاشون خیلی استفاده کردم. یه جلسه ماهیانه مشاوره گروهی هم دارن برای بستگان فرد، که دور هم جمع می شن و از اطلاعات و تجربیاتشون می گن (این که آدم بدونه فقط خودش با مشکل م.شروب خوردن همسرش دست به گریبان نیست بهش اعتماد به نفس و آرامش می ده). خلاصه اگر درغرب زندگی می کنین و خدای نکرده به نحوی با چنین مشکلاتی درگیرین، پیشنهاد می کنم حتمن چنین مرکزی رو گوگل کنین یا تو کتاب زرد دنبالش بگردین. یادمون باشه خیلی مشکلهای به نظر بی اهمیت، به مرور تبدیل به مصایب عظیم و وحشتناک لاینحلی می شن: مسایل رو جدی بگیریم قبل از این که خیلی دیر بشه.

تو ایران مصرف الکل جرم و مستوجب حد شرعیه (که درصورت سه بار تکرار ممکنه به اعدام هم برسه). فکر نمی کنم دسترسی به چنین مراکزی تو ایران خیلی ساده باشه (مراکز ترک اعتیاد زیاد دیدم ولی ترک الکل نه). البته تا اونجایی که می دونم، بیمارستانهای اعصاب بخشی رو برای بستری کردن معتادین الکل که حال وخیم دارن درنظر می گیرن. دکترهای روانپزشک هم دیدم که برای ترک الکل آرامبخش تجویز می کنن. صادقانه می گم فکر نمی کنم این شرایط خیلی به درد بخوره اونهم برای مشکلی که نه تنها برچسبهای گنده تو جامعه به ادم می چسبونه، بلکه از نظر حقوقی هم جرم سنگینی به حساب می یاد. اما انجمن الکلیهای گمنام ایران هم وجود داره. تا اونجا که من وب سایتشون رو دیدم کارهاشون شبیه مراکز مشابه غربی هست.

مسلمن اصلی ترین شرط برای ترک، تمایل خود فرد هست. فرد باید بپذیره که الگوی نوشیدنش مشکل داره. و باید بخواد که شرایط رو تغییر بده. تجربه شخصی من می گه الکل به شدت اعتیاد آوره و کنترلش مشکل. از شما چه پنهون، یه مدت نزدیک بود خودم گرفتارش بشم! این شد که با خودم قرار سفت و محکم گذاشتم که الکل بی الکل حتا برای همراهی با جمع و تو مهمونی و اینها هم ممنوع! الآن قوی ترین نوشیدنی که می خورم قهوه ترک هست(!) ولی با این که یک بار بیشتر مست نکردم و همه اش هم بالا آوردم و دو روز سردرد کشیدم، بازهم یه وقتها هوس می کنم! خلاصه این الکل خیلی بد زهرماریه! لازم نیست تو خیابون عربده کشی راه بندازین، یا سرصبح خمار از جاتون بلند بشین: همین قدر که هوس شدید می کنین وکنترل نوشیدن رو از دست می دین یعنی زنگ خطر. هرچه سریع تر یه کاری براش بکنین.

اگر تو خانواده یا دوستانتون کسی رو می شناسین که با چنین مشکلی درگیر هست، دونستن یه نکاتی شاید بتونه کمکتون کنه:

۱. قبلن این رو به دوستان نازنینم گفته بودم، اینجا تکرارش می کنم: در این باره نه احساس گناه منطقی هست و نه احساس مسوولیت. هرنوع اعتیادی یک جور بیماری روحیه. و در این باره شما به عنوان فرد ثانویه لازمه به سه کلمه ایمان بیارین که هر سه تو انگلیسی با حرف C شروع می شه:

Cause - Control - Cure

You DIDN'T Cause it. You CAN'T Control it - You CAN'T Cure it

شما باعث این اتفاق نیستید. شما نمی تونید کنترلش کنید. شما نمی تونید درمانش کنید.

اگر باور داشته باشین که تو اعتیاد فرد مقصر یا مسوولین این باور رو به اون انتقال می دین و درواقع برای ادامه وضعیت تشویقش می کنین. چون مسوولیت اعتیاد اون با شماست، اون هرکاری بکنه حق داره چون کم کاری از جانب شماست. درحالی که این طور نیست! هر اطلاعاتی دارین دراختیارش بذارین اما مسوولیت کارهاشو قبول نکنین. بزرگترین کمک به فرد بیمار، نشون دادن اینه که مسوولیت تصمیم گیریها و عواقبش فقط و فقط به عهده خودشه و برای کمک نیاز به متخصص داره: اگر خودش نمی تونه به خودش کمک کنه دیگران هم نمی تونن. کمک از جانب خودش و متخصص راهگشاست.

۲. هرگز با یک فرد الکلی م.شروب نخورین. معمولن آدم فکر می کنه بشینم باهاش کم بخورم که خودش نشینه زیاد بخوره. این طرز فکر اشتباه و صرفن مشوق فرده تازه اگر الکل خودتون رو گرفتار نکنه! برای فرد الکلی م.شروب نخرین. بذارین اگر مصر به خوردنه خودش بره تهیه کنه. اگر باهاش امنیت دارین (مثلن از کتک و اینها خبری نیست) منابع مالی برای این منظور دراختیارش نذارین. اینها هیچ کدوم محبت نیست. اگر برای تامین پول یا خرید م.شروب خودش رو تو دردسر بندازه و باعث بشه سرش به سنگ بخوره کمک بزرگتری بهش کردین... البته واقعن نمی دونم شرایط توی ایران چطوریه. اما به هرحال تا اونجا که ممکنه از درگیرشدن تو کارهایی که به نوعی الکل دراختیارش بذاره اجتناب کنین.

۳. خیلی از افراد الکلی فکر می کنن هرزمان اراده کنن می تونن الکل رو کنار بذارن، درحالی که این طور نیست. بعضی وقتها فرد خیلی بیشتر از اون که درتصورش بگنجه وابسته شده و ترک یک باره الکل ممکنه منجر به تشنج و حتا دربعضی موارد منجر به مرگ بشه. پس برای ترک از کمک متخصص غافل نشین و فرد الکلی رو برای ترک یک باره تحت فشار نذارین. سعی کنین تا اونجا که می تونین اطلاعات در این باره کسب کنین.

۴. اگر فردی براثر نوشیدن زیاد دچار تهوع یا تشنج شد مطلقن وادارش نکنین چیزی بخوره. ممکنه تو این تشنجها بپره تو گلوش و خفه بشه. اگر داره بالا می یاره سرش رو بالا بگیرین و کمک کنین که محتویات معده اش حتمن خالی بشه و به گلوش نپره. تو حالت تشنج هم به اورژانس زنگ بزنین و از تجویزهای خودسرانه ای مثل آبلیمو و اینها خودداری کنین چون ممکنه اوضاع خیلی خراب باشه (همیشه دقت کنین سر فرد رو بالا نگه دارین و کمکش کنین هرچی تو دهنش هست بریزه بیرون). اما برای کسی که تو حالت تشنج نیست، نوشیدن مایعات مخصوصن آب خیلی مفیده چون الکل سطح مایعات بدن رو به شدت پایین می یاره. به فیلمها نگاه نکنین که ملت تو سونا شام.پاین می خورن: تو محیطی که تعریق بدن زیاده از مصرف الکل جدن اجتناب کنین (به ویژه م.شروبات سنگین).

۵. یادتون باشه امنیت شما اولین اولویته. با آدم بدمستی که سابقه اعمال خشونت داره کل کل نکنین. برنامه امنیتی طرح ریزی کنین و بهش پایبند باشین. توی فوران احساسات فکر نکنین یا می میرم یا اینو درستش می کنم: بی رودرواسی می گم، مردن تو این شرایط محتمل تر از درست کردن طرفه چون اصلاح اون دست شما نیست. مدارک و اسنادتون رو جایی امن و محفوظ قرار بدین. اگر براتون امکان داره تو محیطی که فرد هست نمونین. اگر چنین امکانی نیست از بگومگو تاحدامکان اجتناب کنین و برنامه جایگزین داشته باشین. حتا اگر فعلن درمعرض خطر جدی نیستین باید از الآن بدونین که درصورت بروز خطر چی کار می کنین. به پلیس زنگ می زنین؟ به دوست یا فامیلی؟ جایی هست که بتونین بهش پناه ببرین؟ قانون چطور می تونه از شما حمایت کنه؟ جواب این سوالها رو قبل از این که نیاز بشه پیدا کنین.

۶. از توجه و رسیدگی به خودتون غافل نشین. درست کردن فرد الکلی دراختیار شما نیست اما داغون شدن شما تو این پروسه قابل انتظاره. یکی از ویژگیهای همسران افراد الکلی اینه که از رفتار همسرشون خجالت می کشن و ارتباطشون رو به مرور با همه قطع می کنن. این موضوع درباره اعضای دیگه خونواده هم صادقه: مقاومت کنین. اگر لازمه از مشاور کمک بگیرین. اگر دسترسی به مشاوره های گروهی ندارین سعی کنین خودتون از طریق دوستان و اینترنت و اینها چنین انجمنی برای خودتون راه بندازین. دیدن افراد همدرد و درددل کردن کمک بزرگیه. سعی کنین معاشرتهاتون رو حفظ کنین و تو برنامه روزانه تون تا اونجا که امکانش هست جا برای انجام کارهای آرامش بخش و شادی آور مثل ورزش و اینها بذارین. یادتون باشه که از دست رفتن شما شرایط رو برای فرد الکلی هم مشکل می کنه.

۷. سعی کنین خواسته های درونیتون رو روشن کنین: تا کجا درمقابل فرد الکلی حاضر به گذشت هستین؟ تا کجا صبر می کنین؟ چقدر به بهبود امید دارین؟ اگر امیدتون قطع بشه چی کار می کنین؟ به این مسایل فکر کنین حتا اگر درحال حاضر به شدت احساس بلاتکلیفی می کنین.

خلاصه اینجوریاست! صمیمانه امیدوارم کسی همچین شرایطی رو تجربه نکنه چون واقعن خرد کننده است اما درعین حال امیدوارم این پست یه نمه مفید بوده باشه. اینها همه اون چیزی بود که من از مشاور اعتیاد یاد گرفتم. یک خانم میانسال مهربون به نام ترزا که خودش ۱۹ سال با همسر الکلیش زندگی کرد و درنهایت یک روز دست دخترش رو گرفت و از اون زندگی اومد بیرون. هنوزهم ترزا رو گاهی می بینم و با صبروحوصله درددلهای منو گوش می ده. یک سری بروشور و جزوه درباره اعتیاد به الکل بهم داده که اگر هرکدوم از دوستان مایل باشن می تونم اسکن کنم براشون ایمیل بزنم. به امید روزهایی بهتر برای همه ما...

پی نوشت: دوستان هرچی روی گوگل گشتم مرکز ترک الکل تو ایران پیدا نکردم. اگر اطلاعی از چنین موسسه ها یا مشاورینی درایران دارین خواهش می کنم کامنت بذارین.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


جمعه 22 دی 1391 :: نویسنده : REZA deylami
نظرات ()
شنبه 1 مهر 1396 05:36 ب.ظ
Greetings! Very useful advice in this particular post!
It is the little changes that produce the largest changes.
Thanks for sharing!
دوشنبه 27 شهریور 1396 03:30 ق.ظ
Hi, i think that i saw you visited my site so
i came to “return the favor”.I am trying to find things to improve my website!I suppose its ok to use a few
of your ideas!!
یکشنبه 15 مرداد 1396 06:26 ب.ظ
You ought to take part in a contest for one of the greatest sites on the internet.
I'm going to highly recommend this blog!
شنبه 17 تیر 1396 01:28 ق.ظ
Aw, this was an extremely nice post. Taking a few
minutes and actual effort to generate a top notch
article… but what can I say… I procrastinate
a whole lot and don't manage to get anything done.
دوشنبه 18 اردیبهشت 1396 06:23 ق.ظ
Hello i am kavin, its my first time to commenting anywhere, when i read this paragraph i thought i
could also create comment due to this sensible paragraph.
پنجشنبه 7 اردیبهشت 1396 11:24 ق.ظ
Howdy just wanted to give you a quick heads up.
The words in your content seem to be running off the screen in Safari.
I'm not sure if this is a formatting issue or something to
do with browser compatibility but I figured I'd post to let you know.

The design and style look great though! Hope you get the issue
solved soon. Many thanks
شنبه 2 اردیبهشت 1396 08:13 ب.ظ
Hello There. I found your blog using msn. This is an extremely well written article.
I'll make sure to bookmark it and return to read more of your useful information. Thanks for the post.
I will definitely return.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر